Χριστούγεννα #theotherside

The other side

Πλησιάζουν οι γιορτές και πολύς κόσμος, ετοιμάζει με χαρά το σπίτι με στολίδια   είναι άστεγος.








Αναζητά πανικόβλητος τα τέλεια δώρα για τους φίλους  μέρος για να κοιμηθεί τις νύχτες που έχει κρύο. Καταστρώνει με άγχος το πλάνο για το γιορτινό τραπέζι   για μια ακόμη μέρα επιβίωσης.
Αναζητά μανιωδώς το τέλειο outfit για τις μέρες των γιορτών   τροφή και ρούχα στους κάδους σκουπιδιών.

Πολλοί παρακαλάνε το αφεντικό για 2 ημέρες παραπάνω άδεια για να αποδράσουν τις γιορτές στα φανάρια για λίγα ευρώ. Μαμάδες φτιάχνουν χειροποίητα στολίδια με τα παιδιά τους για να στολίσουν το δέντρο  με μωράκια στην αγκαλιά, επαιτούν μέσα στο κρύο για να μπορέσουν να εξασφαλίσουν μια ημέρα ακόμη την τροφή τους. Οι ουρές στα σούπερ μάρκετ για το γιορτινό τραπέζι  στα συσσίτια είναι ατελείωτες. Πολλοί ερωτευμένοι κάνουν βόλτες στα μαγαζιά χέρι χέρι είναι μόνοι.

Άνθρωποι μαζεύονται με την οικογένεια και στριμώχνονται στον καναπέ βλέποντας χριστουγεννιάτικες ταινίες  πεθαίνουν (ακόμη και μέσα στα σπίτια τους πια) από το κρύο.

Για να διαβάζεις αυτό το κείμενο σημαίνει ότι έχεις υπολογιστή ή κινητό το οποίο σου επιτρέπει πρόσβαση στο internet. Επομένως βρίσκεσαι σε σπίτι και χαζεύεις στο διαδίκτυο ή στο γραφείο και θέλεις να κάνεις ένα break. Που σημαίνει ότι έχεις σπίτι, οικογένεια (όπως την ορίζει ο καθένας), φίλους, φοράς ζεστά ρούχα, έχεις κρεβάτι και ένα πιάτο φαγητό κάθε μέρα.

Πολλοί άνθρωποι, δεν έχουν ούτε αυτά.

Μην διαγράφεις από το μυαλό σου τις σκληρές εικόνες ανθρώπων που η μοίρα δεν τους ευνοεί, τις οποίες βλέπεις πια καθημερινά στον δρόμο όπως διέγραψα τόσο απλά μερικές προτάσεις στο παραπάνω κείμενο αλλάζοντας το νόημα, γιατί στην πραγματική ζωή η κατάσταση δεν αλλάζει θέτοντας στο πίσω μέρος του μυαλού σου εικόνες που σε στεναχωρούν, σε φέρνουν σε αμηχανία ή απλώς χαλάν την αισθητική σου.



Υπάρχουν άνθρωποι που πεθαίνουν από το κρύο.
Υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν μέρος να κοιμηθούν.
Υπάρχουν άνθρωποι έχουν να κάνουν μπάνιο για μέρες.
Υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν να φάνε.

Και εσύ που διαβάζεις αυτό το κείμενο, μπορείς να κάνεις κάτι γιαυτό και να βοηθήσεις έστω και για λίγο.

Υπάρχουν πολλά μέρη, οργανισμοί, δήμοι, που μπορείς να χαρίσεις ρούχα που δεν σου κάνουν πια, βιβλία που έχεις έτσι και αλλιώς αντικαταστήσει με το διαδίκτυο και ebooks, παιχνίδια που το αδερφάκι σου ή το παιδί σου δεν παίζουν πια μαζί τους. Υπάρχουν κοινωνικά παντοπωλεία στα οποία μπορείς να συνεισφέρεις ενεργά, προσφέροντας ακόμη και ένα κουτάκι γάλα, μια κονσέρβα, ένα πακέτο μακαρόνια. 

Ένα πακέτο μακαρόνια κοστίζει λιγότερο από το μανό που φοράς στα νύχια σου ακόμη και αν είναι το πιο οικονομικό που υπάρχει στην αγορά.
Το κόστος ενός  καφέ που πίνεις με τους φίλους σου, φτάνει για φαγητό μιας ημέρας για μια ολόκληρη οικογένεια. Φτάνει για μια κατσαρόλα φαγητό. 

Δεν χάλασε ο κόσμος αν ψωνίσεις ένα μανό/ πιεις ένα καφέ, λιγότερο, αντιθέτως μπορεί να φτιάξει την ημέρα κάποιου συνανθρώπου μας που έχει πραγματική ανάγκη.

Και αν ακόμη και αυτό σου πέφτει "βαρύ" μπορείς να καλέσεις στο Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης στο 197 (24ωρη γραμμή) και να ενημερώσεις για έκτακτα περιστατικά ανθρώπων που βρίσκονται σε κατάσταση ανάγκης.

Το οφείλεις στον εαυτό σου πάνω από όλα. 

Γιατί είσαι άνθρωπος.